TEN STRIJDE

De negatieve reacties van rokers op social media wegen niet op tegen alle steun die Anne Marie van Veen krijgt op het initiatief de tabaksindustrie op de knieen te krijgen. De kanker hoort bij haar leven, maar beheerst het niet.

Wat een onhaalbare eenmansactie leek is in pakweg anderhalf jaar tijd uitgegroeid tot een internationale beweging die de tabaksindustrie in de touwen heeft gedrukt. Het klinkt als een moderne versie van Cervantes Don Quichot. Met tabaksfabrikanten in plaats van windmolens als machtige vijand.

Of ze wel wist waar ze aan begon? Zich realiseerde tegen wie ze het opnam? Kansloos was ze, zo werd gezegd, maar Anne Marie van Veen zette door. “Toen ik voor het eerst met mijn verhaal naar buiten kwam, was ik verrast door de negatieve reacties van mensen. Vooral op social media gingen ze los. Ik was gewaarschuwd, maar dat ik zoveel beledigende reacties zou krijgen. De bagger die mensen over je heen storten… echt verschrikkelijk.”

“Eerst las ik alles nog. Of ik wel besefte wat ik hen wilde afnemen? De mensen die reageerden begrepen niet waarom ik aangifte had gedaan. Riepen dat het om geld ging. Ze voelden zich aangevallen omdat ik hen sigaret zou willen afnemen. Dat ik rokers niet kwalijk neem dat ze roken maar tegen de industrie ageer, snapten ze niet.”

“Later werd het nog een tikkeltje erger. ‘We hopen dat je snel dood gaat – dat soort teksten. Vaak ook dat ik mijn kinderen verwaarloos omdat ik 24 uur per dag met deze strijd bezig ben. Onzin natuurlijk, weten zij veel. Mensen zijn er ook heel goed in te zeggen hoe ik mijn leven moet leiden. Besteed je kostbare tijd liever aan je gezin.”

Ze vertelt het koeltjes, alsof het om iemand anders gaat. “Na een tijdje ga je zien dat de mensen die zich op deze manier uiten geen intellectuelen zijn. Daarmee wil ze hen niet diskwalificeren. Bij sommigen duurt het nu eenmaal langer voordat ze het grote plaatje zien. Het zij zo.”

Tegenover de negatieve reacties staan ook vele positieve reacties. “Vooral die van rokers doen me goed. Daar ben ik erg blij. Ik ben ervan overtuigd dat geen enkele roker er blij mee is dat hij rookt. Iedereen wil het liefst stoppen. En mensen willen al helemaal niet dat hun kinderen roken.”

Toen Anne Marie steun kreeg van longarts Wanda de Kanter en later advocate Bénédicte Ficq was het niet langer een eenmansactie, eerder een ‘drievrouweninitiatief’. “Dat Bénédicte en haar kantoor er een zaak in zagen was voor mij een belangrijk moment. Dat gerenommeerde advocaten geloven dat de tabaksindustrie misdadig is zegt natuurlijk wel wat. Maar het mooiste moment was wel dat KWF zich bij de aangifte aansloot. Toen heb ik wel een traan gelaten. KWF heeft een miljoen leden. Als KWF zegt: wij steunen deze zaak, ook financieel, dan weet je dat er wat kan gebeuren.”

“Heel mooi vind ik het ook dat medici zich nu uitspreken. Zij zien dagelijks de gevolgen van roken in hun spreekkamers. Zij weten hoe het komt dat mensen ziek worden. Ze hebben zich veel te lang stilgehouden, maar dat ze nu opstaan is echt stoer.”

Er gaat geen maand voorbij of Anne Marie, Ficq of De Kanter duiken ergens in de media op. De aandacht laat zien dat de campagne niet meer als een actie van een boze kankerpatiënt wordt gezien, zoals aan het begin wel schamper werd opgemerkt, maar als een beweging van velen die sigaretten de wereld uit willen helpen.

De vraag is waar Anne Marie alle energie vandaan haalt? “Ik ben weliswaar vierdejaars kankerpatiënt, maar zo voel ik me niet. Natuurlijk heb ik pijn als gevolg van de bestralingen van vorig jaar, maar het feit dat de kanker niet actief is geeft me energie. Ik leef tussen leven en dood. Als de kanker terugkeert en resistent is geworden voor de medicijnen heb ik een groot probleem. Maar gelukkig is dat nu niet zo. Ik zeg altijd: de kanker hoort bij mijn leven, maar beheerst niet mijn leven. Gelukkig maar, want ik wil nog wel even doorgaan met de strijd.”

Laat ook jouw stem gelden

Stem nu